Architectuurhistorie

Bij architectuurhistorisch onderzoek wordt gekeken naar de wijze waarop een gebouw is vormgegeven en hoe het in opzet, stijl en constructie en materiaal karakteristiek is voor de tijd waarin deze is gebouwd.

 

Door de eeuwen heen zien we dat architectuur uit het verleden een inspiratiebron is geweest voor nieuwe generaties architecten en burgers. Soms werd de inspiratie bijna letterlijk vertaald (imitatie), soms werd de 'kern' van een vervlogen architectuurstijl aangepast aan de eisen en wensen van de eigen tijd (emulatie).  

 

Ook vandaag de dag laten mensen zich door deze historische panden inspireren voor de realisatie van hun eigen huis. Steeds vaker zien we ook dat gebiedsgerichte welstands-criteria (en sinds 1 januari 2012 bestemmingsplannen) worden opgesteld waarin voor bepaalde gebieden wordt gestuurd op het voortborduren van de in een bepaald gebied aanwezige architectuurhistorische staalkaart.

Res nova Monumenten heeft veel ervaring met het opstellen van architectuurhistorische karakteristieken, waarbij onderzoek wordt gedaan naar zowel de specifieke bouwkunst in de (directe) omgeving van een nieuw te bouwen huis als naar de kenmerken en kwaliteiten van de beoogde historische inspiratiebron. De bevindingen uit deze onderzoeken wordt vertaald naar een reeks aanbevelingen die zowel bij historiserend bouwen als bij een moderne architectuur als leidraad kunnen dienen voor de realisatie van een ontwerp.

 

De ervaring leert dat het uitvoeren van een dergelijk onderzoek niet alleen van toegevoegde waarde is voor de kwaliteit van het ontwerp, maar ook dat de aanvraag van een omgevingsvergunning sneller kan worden doorlopen omdat de genomen keuzes goed zijn onderbouwd.